De vergeten oorlogsmonumentjes van Winschoten.

Vandaag is het 4 mei, de dag van herdenken. De dag waarbij we allemaal op onze eigen manier stil staan bij de gevallenen in oorlogen, welke oorlog dat ook mag zijn. Want het gaat natuurlijk niet meer alleen over de gevallenen in de 2e wereld oorlog. Ook de gevallenen tijdens uitzendingen daarna, worden vandaag herdacht. En laten we dat vooral zo houden in de toekomst.

Voor een week of 2 terug werd ik benaderd door een mevrouw uit Winschoten. “Waarom er nooit wordt stil gestaan bij de monumentjes bij de rotondes in de Beersterweg bij het politiebureau en het monument op de Pekelderstraat. Dit zijn toch monumentjes voor onze bevrijders, de bevrijders van Winschoten? De Polen en de Belgen! Waarom hier dan nooit bij stilstaan…..?” En tja, dat was een vraag waar ik ook geen antwoord op kon en kan formuleren. Gewoonweg omdat ik het niet weet, maar ook omdat ik dat ook niet snap. Nooit ligt daar een bloemetje. Nooit wordt daar een korte ceremonie gehouden op of rond de 15e april. Want dat is de dag dat Winschoten bevrijd is. 15 april 1945. Toen zijn deze mensen voor ons gevallen.

Tja, daar sta je dan met de mond vol tanden. En dat is niet mooi. Want het gaat om een gevoelig onderwerp. Een onderwerp wat vele ouderen, die we gelukkig nog onder ons hebben, zeer na aan het hart gaat. Laten we hier ook eens bij stil gaan staan. Eens een bloemetje leggen op 15 april. Laten die, die het voor het zeggen hebben in deze gemeente, ook eens eerbied en aandacht hebben voor deze mensen. Dan krijgen ze eindelijk eens de aandacht en het eerbetoon waar ze recht op hebben.

Want met name de Poolse bevrijders zijn na de oorlog in een verschrikkelijke situatie terecht gekomen. Ik heb in 2007 het voorrecht mogen hebben om een paar van de mannen die ons, hier in deze regio, bevrijd hebben te mogen ontmoeten. Midden in Warschau in Polen. Bij een herdenking voor hun gevallen kameraden. Voor mij persoonlijk een moment die ik nooit zal vergeten. Deze mannen hebben ons vertelt over de hel waar ze na de oorlog door zijn gegaan. Want als je na de oorlog thuis komt in je eigen land, dat volledig verwoest is, waar duizenden mensen zijn omgebracht, en je wordt als dank voor het bevrijden van talloos veel mensen als landverrader beschouwd en naar een strafkamp gestuurd waar je vervolgens jaren onder erbarmelijke omstandigheden aan het werk moet, dan vind ik dat wij niet genoeg bij deze mensen kunnen stilstaan en ze bedanken voor het geven en bevechten van onze vrijheid.

Begrijp me niet verkeerd. Al onze bevrijders hebben onze eer en respect verdient. Dus laten we vanaf volgend jaar gewoon doen. Gewoon een bloemetje leggen bij deze monumentjes. Er gewoon even bij stil gaan staan. Dan weten we weer waarvoor we strijden als het om vrijheid gaat.

4 antwoorden op “De vergeten oorlogsmonumentjes van Winschoten.”

  1. Volgens mijn informatie moet Malkowski nog steeds begraven liggen te NIeuw-Beerta. Destijds (1962) is in Winschoten een berging gedaan van Poolse soldaten die zijn herbegraven te Breda.
    Zij, de Gravendienst konden Malkowski niet vinden, terwijl hij naast zijn maten begraven moest liggen. Ook was de begrafenisbeheerder niets over Malkowski bekend.
    Ik ben nu aan het uitzoeken, of Malkowski inderdaad nog begraven ligt te Nieuw -Beerta.

  2. Ik ben al jarenlang bezig om de naam van een om.van mijn vrouw op een monument te krijgen in Winschoten. Het gas om Jan Frans Schuur die in 1945 omkwam bij een bombardement op een vluchtelingenschip in de Kielerbucht. Aanvankelijk erkende menhem niet als oorlogsslachtoffer. Die hobbel is genomen. Momenteel strijd ik nu voor een vermelding van zijn naam op een gedenkplaats. ( Wiert van der Veen, Groningen, wiert@hotmail.com)

  3. De inhoud van uw arikel “Vergeten oorlogsmonumentjes in Winschoten” onderschrijf ik ten volle. Ik woon in Spijkenisse (ZH) en ben 86 jaar. Tijdens de oorlog was ik ondergedoken in Nieuw Beerta. Op 16 april 1945 zocht ik daar dekking in een greppel van waaruit ik de Polen in gevecht zag toen zij het dorp binnen trokken. Sindsdien zie ik elk jaar op 16 april het opnieuw gebeuren want als onderduiker had ik aan hen mijn persoonlijke bevrijding te danken.
    Recentelijk bezocht ik de site van het Nationaal Comité 4 en 5 mei te Amsterdam. Daarbij ontdekte ik dat aan de Pekelderstraat in Winschoten een monument is geplaatst ter ere van de Polen die bij de bevrijding van het Oldambt vielen. De site vermeldde echter een onjuiste datum waarop soldaat Malkowski bij Nieuw Beerta was gevallen, namelijk 20 juni 1945. Maar toen was de oorlog al beeïndigd. De juiste datum is 20 april 1945. Ik heb hierover reeds contact gehad met genoemd Comité waarna de datum onmiddellijk werd gecorrigeerd.
    De site vertoont tevens een vrij onscherpe afbeelding van het monument, doch daarop meen ik bij de naam Malkowski dezelfde fout te kunnen ontwaren. Ik zou het zeer op prijs stellen indien u wilt nagaan of dit inderdaad het geval is en zo ja, u de nodige acktie wilt ondernemen voor correctie. Want dat is toch wel het minste wat we terug kunnen doen.

    .

    1. Geachte heer Van der Jagt,

      Wij gaan dit eens bekijken en als er iets veranderd is of gaat worden, dan stellen wij u daarvan uiteraard z.s.m. op de hoogte.

      Vriendelijke groet,

      Pieter Postmus
      Oldambt Aktief.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *